Nou, dit moet em worden. Het 123ste en laatste bericht op atlantastrid. Gek hoor, afscheid nemen van een land! Hoe doe je dat?! Ik wist het niet, tot iemand wijze woorden tegen me zei: never say goodbye, only ‘until next time’.

Dus, ik rommelde maar wat aan, gister en vandaag. Tassen opnieuw ingepakt (en tis gelukt!!), Starbucks gedronken en Atlanta Journal Constitution gelezen (de krant dus). Oh, uitgeslapen ook. Totdat de krakende deur naast mijn hoofd me echt teveel werd Een kwartier met Aurore aan de telefoon gehangen (gaat goed met d’r, nog 2 dagen dan is haar tour afgelopen, dinsdagavond vliegt ze terug naar Frankrijk!)

Nog met weer wat interessante mensen gepraat. Exe9n meisje, een groupie van de Black Rebel Motorcycle Club, echt.. ongelofelijk. Reist ze heel America achterna, heeft contact met de band. Weetikveel. Freak. Men. Ohja, ze heeft een fiets-ongeluk gehad een paar dagen geleden (ze ziet er niet uit; bont en blauw, schrammen overal!) en toen vertelde die zanger haar dat ze naar huis moest. Maar ze wilde niet. Mafkees. En volgens mij was ze ontzettend aan de coke.

En met Heather, de baliemedewerkster van het hostel, super aardig. Grote fan van Europa, en ze werk al een paar jaar hier. En ze weet hoe zo’n geluk ze heeft met haar baan, want haar baas is heel gemakkelijk met haar vakanties, zodat ze kan reizen. Verder nog wat Ozzies, en een heel jong uitziend meisje uit Taiwan dat voor een groot bedrijf werkt en dus allerlei business trips mag maken. Leuk hoor.

Als laatste diner hier in de VS moest ik toch eigenlijk nog wel een keer genieten van de Mac&Cheese, dus kocht ik zo’n klein bakje waar je alleen water bij hoeft te doen. Mijn eigen versie is beter, maar hee. Verder had de supermarkt nog precies 1 olijvenbrood liggen! Niet Amerikaans, I know, maar wel verschrikkelijk lekker!

Om 18.25 vlieg ik vandaag naar Londen, om half 3 vertrek ik al richting vliegveld om het vrijdagmiddagverkeer een beetje te ontlopen. Ik geloof dat ik me nog steeds niet helemaal besef dat ik morgen weer in Nederland ben! Ik hoop trouwens wel dat de vlucht wat beter gaat dan de heenvlucht… Dat ie minder lang mag duren vooral ook! Maar ik heb nog niks gemerkt van een terroristische aanval vandaag

En dit zijn ze dan, mijn tassen. Heel wat meer dan toen. 10 maanden min 1 dag geleden.

Nou mensen, ik wil jullie allemaal heel erg hartelijk bedanken voor de lieve en leuke reacties die ik op dit blog heb gehad! Zoals jullie weten is het afgelopen jaar erg bijzonder geweest voor me, en ik ben blij dat ik dat met jullie heb kunnen delen.  Vanaf morgen (zaterdag) middag 12 uur ben ik weer bereikbaar op mijn ouwe vertrouwde mobiele nummer! Tot gauw!

Pfff.. Ik had om 8 uur vanavond aan moeten komen, maar dat werd 10 uur. Bluh, 14 uur in de trein is not my idea of fun .  Ik ben nu net in het hostel en het is verdorie 11 uur ‘s avonds! Ik heb nog niet eens gegeten.. Maarja, om nu nog te gaan eten… nee. Voor m’n gevoel is het trouwens pas 10 uur, ook alweer zo gek. Dus geen nieuws vandaag, de trein was heel uneventful. Ik heb trouwens wel herten gezien vanuit de trein, stuk of zes zelfs nog! Maar verder.. alles kalm. Ohja, nog wel een eng moment, vlak voordat we een bruggetje over gingen hield de trein er opeens mee op. Alles. De airco, de stroom die in de trein zit (ik was een film aan het kijken op mn laptop) en de trein zelf dus. En natuurlijk stond ik precies boven het water. En toen we daar na 5 minuten nog zo stonden kreeg ik het wel een klein beetje warm . Maar alles kwam goed.

Nou lui, ik ga mijn volle laatste dag in! Gek hoor.. Ik ga niet zoveel bijzonders doen, mijn tassen her-inpakken, de laatste aankopen doen en Starbucks drinken. Misschien een New York Times scoren ergens. Beetje relaxen. Ik heb net geregeld met een meisje van het hostel dat zij me naar het vliegveld brengt vrijdag, in plaats van een taxi, daar rekent ze dan een stuk minder geld voor. Relaxt!! Hoef ik niet meer met mijn veel te zware tassen te sjouwen! Zo, nou moet ik toch maar even iets te eten vinden geloof ik. Toedeloeee!

Nou, even snel een foto updeet dan! Ik ben moe, en ik plak, dus ik wil maar wat graag onder de douche!!

Ik zal beginnen bij zondagavond; er was door het hostel een ‘crawfishnight’ georganiseerd, wat inhield dat je voor het schamele bedrag van $5 een heeeeeele grote plaat vol met crawfish en bijbehoren. Tja. Aan mij niet besteed hoor. Ze werden hier bij het hostel in een hele grote pot gekookt. Levend welteverstaan.

Gister regende het, bijna de hele dag. Het begon om een uur of 11 en het hield pas echt weer op om 4 uur! Nouja, ik wilde dus eigenlijk een walking tour van de Garden District doen, maar met regen (en zonder paraplu.. die ligt werkeloos te zijn in Atlanta, slim he?) leek me dat geen goed plan. Dan maar een plantage. Het was heel anders dan Pebble Hill die ik in Georgia al heb gezien, maar veel slavengeschiedenis heb ik er niet gezien helaas. Ach, het was vertier. Mooie plaatjes geschoten natuurlijk.

Dit was ook heel mooi om te zien: een van de enorme live oaks groeide tot helemaal aan de grond, net als we op Jekyll Island hebben gezien pap en mam! Deze bomen staan hier naar alle waarschijnlijkheid al zo’n 250 jaar.. (Ze zeggen 300, maar onze tourguide zei dat dat een beetje overdreven was).

‘s Avonds had ik eigenlijk niks gepland, maar het werd een leuke avond uit naar de stad met Al (US), Paul (UK) en een brits stelletje uit mijn dorm. Real live jazz! Nouja, het was half jazz half blues, maar leuk was het wel! Ook nog even over Bourbon Street gewandeld, wat knap leeg was. Maarja, het was dan ook maandag! Paar biertjes gedronken, erg gezellig. En toen we terug bij het hostel kwamen stond de maan hoog aan de lucht. Dit is het hostel by night.

Dan moest ik vandaag dus maar die walking tour gaan doen, en bij het opstaan (half 10) scheen de zon al! Hartstikke mooi dus, hoewel ik meteen voelde dat het knap warm ging worden. Om goed 1 uur vertrok ik met Al naar de Garden District. Hij had een auto, hartstikke mooi natuurlijk! We kregen de tour van dezelfde meneer die Janneke een paar maanden geleden heeft gehad! En inderdaad, ze had gelijk, hij wist zo ontzettend veel!! En de Garden District is bijna nog mooier dan de French Quarter. Het is heel anders, minder toeristen (vxe9xe9l minder) en meer gewoon bewoners. Rijke bewoners that is, Nicolas Cage heeft er een optrekje (ook in de French Quarter) en nog wat meer rijke inwoners. Zoals dit huis, dit is de voormalige voordeur van Trent Reznor, frontman van Nine Inch Nails.

Hij woont er nu niet meer, want ongeveer 3 jaar geleden heeft hij het verkocht aan niemand minder dan John Goodman..

Echt, bijzonder mooie huizen daar.. Zou niet vervelend zijn om daar een optrekje te hebben..

Om maar even iets te laten zien.

Van oudsher begraven de inwoners van New Orleans hun doden boven de grond, in tombes. Dit is omdat het hier nogal nat was, en voordat ze 1,5 meter de grond in waren met een graf, kwamen ze al grondwater tegen. Tis hier immers allemaal water: moeras, rivier en meer. Dus dat werkte niet, dus moesten er maar ‘gebouwen’ voor de doden worden gemaakt. The cities of the dead worden ze genoemd, want er zijn VEEL begraafplaatsen in NOLA. Ze worden trouwens gerecycled, deze graven. In de meeste gevallen passen er 2 kisten in zo’n gebouw, boven elkaar. Als een derde wordt begraven wordt de bovenste naar de onderste positie verplaatst en de onderste kist (die er het langst in zit) wordt leeggehaald (de restanten die er dan nog in zitten) en worden onderin de tombe geplaatst waar nog wat lege ruimte is. Dus soms heb je wel 30 mensen in 1 zo’n tombe liggen.. Das nog es effectief begraven zeg ik!

Overal in de straten van Garden District zie je Live Oaks, de een nog groter dan de ander! Live Oaks worden niet bijzonder hoog (ja, hoog genoeg hoor!) maar als ze ouder worden groeien ze voornamelijk in de breedte (ja, net als mensen ja ). En hun wortels groeien dus ook, en dan kom je dit soort stoepen tegen..

Nou, dat was vandaag dus. De tour duurde iets meer dan 2 uur, en het was verschrikkelijk warm (gister regen + vandaag zon = vochtig) dus veel puf voor iets anders hadden we ook niet. Dus nu: kouwe douche!!! Mmmm..

Morgen gaat om 7.20 uur mijn trein terug naar Atlanta, voor een 12 uur durende reis. Nouja. Ik ben heel blij dat ik New Orleans heb gezien, want het is echt een bijzondere en hele mooie stad!

Hallo lui!
Tja, ik heb het vandaag te druk gehad om te updaten, dus ik denk: voordat jullie je zorgen maken.. Morgen komt er (hopelijk) weer een uitgebreide updeet! Een paar dingetjes van vandaag: het was heel erg nat. De plantage was wel okee. Louisiana is mooi. Jazz is cool, en Bourbon Street op maandagavond is leeg.

Dus. Nou. Dan ga ik nu maar eens slapen. Tis immers half 3..

Eindelijk dan, foto’s!! En nxedet van mijn fijn gelakte nagels want ik had het kunnen weten  (want ik ben geen nagellaktyp: net zoals mensen die normaal geen mascara dragen er niet mee om kunnen gaan, omdat ze zich in hun ogen wrijven bijvoorbeeld): van alle nagels is al een deel van de lak af! Ik ben daar ook niet voorzichtig mee, ik pak mijn tas gewoon in zoals ik gewend ben. Hoe moet dat ook anders? Dus inmiddels is er al een groot deel af. Wel een beetje jammer. Maarja, zoals ik al zei: ik had het kunnen weten. Mijn voeten zien er nog wel leuk uit

Eerst even 2 plaatjes genomen vanuit de trein. Het was eerst een poosje moerassig..

En daarna reden we over Lake Ponchartrain, het xe9norme meer waar geen eind aan leek te komen. En ook het meer dat de stad onder water zette.

Maar New Orleans dus! Ik heb een hele fijne dag gehad vandaag, ik heb de beroemde French Quarter ‘gedaan’. Dat wil zeggen, gelopen en gezien. En het is echt zo ontzettend mooi hier!! Volgens mij is het algemeen bekend dat de French Quarter niet is aangetast door de overstromingen van 2 jaar geleden, wat natuurlijk heel goed is voor het toerisme. En toeristen, die waren er genoeg vandaag, pfoe! Zwermen.. Maar je merkt wel dat het nog niet zo is als het is geweest: veel cafxe9tjes sluiten hun deuren om een uur of 2, en overal (overal!!) hangen briefjes dat er mensen worden gezocht.

Mijn dag begon met de buurt van het hostel een beetje verkennen, het hostel ligt aan Canal Street (voor de mensen die hier al eens zijn geweest), in de buurt van de French Quarter. Niet zo in de buurt dat het goed te lopen is, maar er gaat een heel fijn trammetje en de halte is zo goed als recht voor de deur van het hostel. Ik moest een kleinere waterfles kopen die ik handig mee kon nemen, 1,5 liter is toch niet heel gemakkelijk in een handtas te stoppen.. Dus, op zoek naar een supermarkt! Ik had de richting wel gevraagd aan een jongeman van het hostel, maar ik was niet helemaal aan het opletten toen hij me vertelde welke straat ik in moest. Hij was ook zo mooi (Heb jij die ook gezien Jann? Die langharige krullebol?)

Anyway, deze buurt heeft dus deels onder water gestaan, het hoogste wat het water hier is geweest is denk ik tot mijn middel ergens, een meter dus ongeveer. Maar er zijn nog flink wat huizen hier die niet opgeknapt zijn, om van de wegen maar niet te spreken..

Ook in deze buurt staan ontzettend mooie huizen, maar veel daarvan zijn dus niet opgeknapt. Het linker huis op deze foto is weer in gebruik, maar het rechter is nog helemaal dichtgetimmerd. Zo zonde..

En de wegen dus.. Dit is een ‘pothole’ ongeveer zo diep als mijn enkel.. met een kapot gereden pion er in.. tja..

Eenmaal in de French Quarter viel ik van de ene ‘wow’ in de andere, want de huizen daar zijn echt.. ongelofelijk. Al dat fantastische hekwerk!!

Een close-up van de vorige foto

Genoeg te zien dus. Ik deed een walking-tour uit Janneke’s reisgids (fijn ding trouwens) en zag dus leuke en bijzondere dingen. Iets dat niet in het boek stond beschreven waren de straatmuzikanten!

Na al dat geloop (ik deed een aantal uren over de tour: New Orleans is tenslotte The Big Easy en eerlijk gezegd, met deze temperaturen is heel hard lopen niet echt een optie) was ik warm, en moe, en dorstig! En waar liep ik toen tegenaan.. een lange rij voor een sno-ball tentje! Dat leek me wel wat, zo’n berg ijs met een siroopje erop! Achteraf wat het natuurlijk vxe9xe9xe9l te zoet voor mij, maar ik koelde er in elk geval van af. (Oh, de manicure is op deze foto ook een beetje te zien )

En dat tentje zat vlakbij de plaats waar je als voetganger gratis op een ferry kan, die over de Mississippi naar een andere wijk van New Orleans gaat. Boot over het water = wind en tja, met een boot op de Mississippi.. dat wil toch iedereen die ooit Huckleberry Finn heeft gelezen?

Hierna sprong ik weer in een cable car die me naar het hostel terug bracht, en daar zit ik nu, in de huiskamer die airco heeft (de slaapkamer ook hoor). Nu nog uitzoeken wat ik morgen ga doen, er is zoveel te zien en ik heb maar zo weinig tijd! Dus daarom hou ik er maar weer gauw mee op, maar jullie hebben foto’s!!

Na een hele, hele, heeeeele lange dag in de trein (hoewel: nauwelijks vertraging, half uurtje maar) ben ik dan eindelijk in New Orleans aangekomen. Om goed 8 uur vanavond (Central Time, dus voor mijn gevoel was het 9 uur en in Nederland was het 3 uur) reed de trein het station binnen, naast de enorme Superdome waar we zoveel beelden van hebben gezien op het nieuws, 2 jaar geleden. Onderweg zag ik vooral heel veel groen, tot we opeens over Lake Pontchartrain over gingen: een kwartier lang (misschien wel langer) met de trein over alleen maar water. Water en nog meer water. Er kwam geen eind weer aan! Op dat moment stond de zon redelijk laag aan de lucht, en hingen er maar een paar wolken dus het was een mooi plaatje. Toen we de stad zelf inreden werd dat plaatje een stuk minder mooi: kapotte huizen, kapotte auto’s.. the works. Het zag er heel achterbuurterig uit. Zal het allemaal nog van Katrina zijn, vroeg ik me af.

Heel langzaam maar zeker reden we, en toen ik eenmaal uit het station kon was het al aan het schemeren. En het IS me hier toch een partij warm! Ik denk, nu ik hier zo  in een rok en hemdje zit (en eindelijk ophoud met zweten), dat het nog zeker 25 graden is. Het is half 10. Raarrrr, zo warm blijft het in Kennesaw volgens mij niet!

Anyway, ik wilde dus naar de bushalte lopen, en dan met de bus naar het hostel. Maar toen ik eindelijk de bushalte had gevonden (al een redelijke tippel, met 2 tassen en een drukkende hitte) kwam er maar geen bus. En het was al behoorlijk donker. Dus toen er een taxi bij me stopte om iemand uit te laten stappen heb ik hem gevraagd of hij me dan het eindje de straat op kon rijden, geen probleem! Ik werd gedropt op de hoek bij het hostel en kon zo bij een hele aardige langharige gozert inchecken (het was niet DJ Jann!) en werd me een bed in het kleine huisje gegeven. Tis daar wel een klein beetje vol trouwens, ik kreeg het laatste (top) bed. Maargoed, ik zal er wel om slapen. Het schijnt er hier bij het hostel af en toe nogal wild aan toe te gaan; pool-parties enzo. Gisteravond was er ook zo xe9xe9n, met naakt zwemmende mensen enzo.. Nouja, ik hoop dat ik dat niet hoef mee te maken.

Nouja, nog steeds geen foto’s dus, daar heb ik even geen zin in. (Sorrie)

Oh, van wie is die laatste reactie op het vorige bericht eigenlijk?

Nou lui, ik ga maar eens iets eten, en dan vroeg slapen! Morgen een busy day..

Vandaag had ik een leuke dag. Ja, echt! Niet verwacht, helemaal niet toen ik om half 8 door het gerommel op de kamer wakker werd! Maar nadat ik de parental unit had gebeld (alles is goed!), rustig had ontbeten met veel sterke koffie en een plakkerige oude dikke man van de Virgin Islands die me maar niet met rust liet, een stevige wandeling van ongeveer 3 uur – naar Amtrak, bij Amtrak, op zoek naar Starbucks en weer terug naar het hostel – en na een fijne chat met Matthijs (waarna internet weg viel..), besteedde ik een paar uur aan het kijken van achterstallige afleveringen van gevolgde series: ik had van alle series het einde gemist! Dus ik heb lekker zitten snotteren bij de allerlaatste aflevering van de Gilmore Girls en gelachen om Desperate Housewives. Net toen ik in het midden van de tweede aflevering daarvan zat, kwam er een meisje de kamer op. Niet lang daarna vroeg ze me iets, en sindsdien hebben we flink wat uurtjes samen doorgebracht, onder andere bij de nagelsalon om de hoek! Maria vertelde me dat ze daar wel vaker kwam (ze komt ook wel vaker in het hostel: ze is een koerier voor TNT) en dat ze heel goedkoop waren. Nouja, daar was ik wel voor te porren natuurlijk! En het was een heel bijzondere ervaring! Een salon vol met dames en heren (!) aan wiens handen en voeten werd gepord.. Leuk hoor! (Ja, echt!!) En nu zit ik dus te typen met heel mooi ‘french’ gelakte nagels (alleen met een wit randje dus) en rode teennagels, hihi. Ik moest echt keihard lachen de hele tijd. Ik zat op een massagestoel en dat voelde zo gek! En lekker tegelijkertijd, best vreemd. Verder zaten er een handmassage, nekmassage en voetmassage bij de prijs inbegrepen, extra werden mijn voeten nog even van hun eelt ontdaan (hard nodig na die vakantie) en van een lekker cremepje voorzien. Ja, was echt fijn. Er zaten dus 2 mensen aan me te plukken de hele tijd: iets wat ik natuurlijk helemaal niet gewend ben, maar het was best okee.

Na de nail salon moesten we nog ‘even’ naar publix, de supermarkt. Dat even werd natuurlijk meer dan een half uur, en in die tijd kregen we 3 soorten bijzonder brood te proeven van de lieve mevrouw bij de bakkerij, het olijvenbrood was echt niet te versmaden en omdat het ‘samplebrood’ (dus waar ze stukken afsneden voor mensen om te proeven) het laatste was, kreeg Maria de rest van het brood gratis van haar mee! Zo lief!! Dus toen deden we ons daar aan tegoed als avondeten, ik met nog wat ander brood en ik had me sushi gekocht (ik zag het liggen en kon het niet laten, ze hadden de vegetarische variant! En het smaakte echt verbazingwekkend goed!), dat samen met tomaat en avocado was een fijn avondmaal. Daarna nog heel lang zitten kletsen en daarna nog een ander interessant persoon ontmoet: Melissa. Ze was gisteravond al in het hostel, en vanavond weer (omdat ze eigenlijk wilde gaan camperen) en vanavond vertelde ze me, dat ze voor Let’s Go! werkt, een reisboek! Dus ze mag de komende 2,5 maand door het zuiden van de VS rondreizen, cool hoor! Tja, zo ontmoet je nog interessante mensen..

Maar, omdat ik dus zoveel leuke en luie dingen heb gedaan vandaag, moet ik nu nog mijn tassen naar beneden slepen om ze in de storage te gooien voor de komende 2 dagen. Morgenochtend om 7 uur verlaat ik het hostel, om half 9 (iets later) gaat mijn trein, maar ik ben liever te vroeg dan te laat, dus dan maar vroeg weg.. Bij de volgende updeet een foto van mij in de salon (mits die een beetje scherp is!) en foto’s van NOLA!

Nou, ze zijn weer weg!! En ik zit nu in het hostel in Atlanta.. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ook wel graag naar huis wilde, de afgelopen dagen. Vakantie houden is vermoeiend, en ik ben dus ook doodmoe! En inpakken is nou eenmaal vrij vervelend en als alles is ingepakt.. tja, dan wil je ook wel graag weg ofzo. Ik tenminste. Maar helaas, mijn vliegtuig gaat pas volgende week, dus ik moet het nog heel even volhouden hier. Om het weer hoef ik er niet rouwig om te zijn: tis hier WARM! En in New Orleans – waar ik zaterdag voor een paar dagen naartoe ga – is het ook wel heel.. warm. Heel warm. HEEEEEEEL WARM! Gelukkig ben ik net voor de enorme hitte aan, de komende dagen wordt het er slechts 30 graden.

Tja, tegen die tijd ben ik weer in regenachtig holland! Maar, ik zal er nog het beste van proberen te maken de komende paar dagen! Ik verwacht nog wel wat updates te maken, met foto’s!

Nou, ze zijn d’r hoor, heelhuids aangekomen in the ATL! De vlucht is allemaal hartstikke goed gegaan, en ze voelden zich zelfs nog goed genoeg om er maar meteen een halve dag aan vast te plakken! Dus zijn we niet lang nadat we bij mij thuis kwamen nog maar even naar de campus gelopen. Het was lekker warm hier, dus dat kon in korte broek/rok! Ik heb ze de campus een beetje laten zien en eenmaal thuis hebben we soep met brood gegeten. Om ze daarna nog wakker te houden stond er een tripje naar Walmart op het program, maar daar bleek het best druk en dit gecombineerd met te weinig personeel gaf het resultaat dat ze zo verschrikkelijk moe waren toen we een half uur in de rij moesten staan voor de kassa! Snel naar huis dus, ik ben trots op ze dat ze het tot half 11 hebben volgehouden vandaag! Half elf hier is toch best wel half 5 ‘s ochtends in Nederland! Dus ik hoop dat ze nu een beetje kunnen slapen. Mijn camera ligt in de woonkamer, en ik wil ze niet laten schrikken, dus foto’s komen morgen!!

Mijn laatste weekend in Kennesaw was erg leuk, en erg druk! Want naast het inpakken heb ik opeens een sociaal leven! 3 keer uit eten in 1 weekend, pfoe.. Volgens mij heb ik dat nog nooit eerder gedaan! Maar het was erg leuk.

Vrijdagavond reden Aurore en ik naar Atlanta om Philipe op te halen van het vliegveld. Hij loopt op het moment stage op de MIT in Boston en is vast van plan zoveel mogelijk van de VS te zien. Ze zijn goeie vrienden, dus ik vond het allang leuk dat Aurore ook eens bezoek kreeg! In Atlanta gingen we uit eten naar The Vortex, waar ik al eerder was geweest. Fijn eten!

Zaterdag gingen we ‘s ochtends naar IHOP (ok, dus technisch gezien 4x uit eten in een weekend) en ‘s middags ging Aurore met Philipe naar Atlanta. Ik bleef thuis voor een relaxt middagje. En lui dat ik was! Ik keek 2 afleveringen Grey’s Anatomy en 1 aflevering ER… ‘s Avonds waren we uitgenodigd door een vriendin van Lela om Turks te gaan eten in Marietta, dat liet ik me natuurlijk geen 2x vragen want Turks eten is heerlijk! Het was ontzettend gezellig en het eten bijzonder goed.

En.. er was een buikdanseres die een show gaf. Natuurlijk moest Philipe haar daarvoor een fooi geven, en dat vond ie zo te zien helemaal niet erg

Zondag gingen Aurore en Philipe naar een baseballwedstrijd van de Atlanta Braves tegen de L.A. Dodgers. Ik had geen zin (ik zag immers ooit al eens een 3 uur lange baseballwedstrijd), dus ik bleef thuis. Na een uurtje sportschool en een half uurtje in de zon besloot ik dan toch maar eens te gaan inpakken. Niet dat dat opschoot, want tussendoor belde ik nog een uur met pap en mam, en een half uur met Janneke, maar ik kreeg toch het xe9xe9n en ander gedaan. Zo haalde ik alles van de muren.. Maar liefst 55 (vijf-en-vijftig!!) kaarten kreeg ik dit jaar!! Dus voor iedereen die me een kaart (of heel veel kaarten) heeft gestuurd; ontzettend bedankt!! Jullie hebben mijn jaar en mijn muur ontzettend opgefleurd.

Ook aan knuffelige gezelligheid ontbrak het dit jaar niet, het is heeeeel lang geleden dat ik in minder dan een jaar tijd 3 knuffels kreeg!!
Dit zijn De Beer, MinouMinou (de kat) en Jeannot Lapin (de haas).

Zondagavond had ik alweer leuke plannen, want ik ging met Steffyn – een Amerikaanse klasgenoot – naar een Mexicaan uit eten en daarna Guitar Hero spelen op de Playstation Vet cool man, zo’n Playstation, wil ik ook!!!

En om het nog leuker te maken kreeg ik zelfs een afscheidscadeautje: een echte Confederate Flag!!! Die wilde ik echt al het hele jaar hebben, want je zit in het zuiden of niet he? Deze vlag was de ‘battle flag’ van het Zuiden in de Civil War. Hierdoor heeft deze vlag een ontzettend negatief imago, vooral in het noorden van de VS. Deze vlag staat daar zo’n beetje symbool voor racisme en voor redneck country. In het zuiden wordt het echter heel anders gezien en zie je de vlag ook heel veel. Ik vind het veel te kort door de bocht om iedereen die een Confederate flag heeft maar een racist of redneck te noemen, deze vlag is immers een heel belangrijk deel van Southern history. En het is nou eenmaal een feit: het zuiden is anders dan het noorden en er was ooit een oorlog.. Leuk detail: de Georgia State Flag heeft heel lang het logo in zijn eigen vlag gehad, tot er in de jaren 1990 protesten kwamen van de NAACP dat die er uit moest. In 2001 gebeurde dat, maar toen kwamen er weer protesten dat dat eigenlijk nxedet moest. Nouja, heel gedoe om die vlag en hij werd een paar keer opnieuw ontworpen. Het uiteindelijke ontwerp heeft een vroeg ontwerp van de Confederate vlag in zich, dus niet het bekende kruis met sterren.

Steffyn met mijn vlag

En vandaag moet ik verder opruimen en inpakken. Over 26 uur komen pap en mam aan in Atlanta!!